Bæjarskotta
Er fyrir sunnan, borgarbarnið er komið til byggða:)
Er á þjóðarbókhlöðunni í augnablikinu. Er búin að vera að stússast, útrétta og hitta æðislega fólkið mitt síðastliðna 3.daga. Það er yndisslegt að eiga góða að.
Fer í Bahaí ráðstefnu í kvöld, hlakka til. Og svo var amma Steinunn að bjóða mér í matarboð fyrir hönd Guðfinnu Öldu sem ætlar að vera svo góð að bjóða okkur heim annað kvöld.
Annars ætla ég að kíkja norður á Mælifell um páskana og reyna að finna tíma til þess að kíkja á Steinar bróðir til eyja.
Annars hef ég það fínt og hlakka til komandi tíma hvað svo sem að þeir koma til með að bjóða upp á.
Ég er á þeim stað í lífinu að ég æði úr einu í annað, er á fljúgandi ferð í hausnum... en þetta er bara ég og kemur til með að þroska mig ef ég vinn rétt úr hlutunum.
Stundum tekur maður rangar ákvarðanir-en þá er bara að snúa þeim til hins betra og finnst mér æðruleysisbænin eitthvað sem allir ættu að hafa á bakvið eyrað.
Hafiði það sem best....
Karen Bergljót
kominn tími til??
Hér í sveitinni er bara allt með kyrrum kjölum, margt búið að drífa á daga mína.
Erum að setja upp leiksýningu hér ,,Rocky Horro´´ og bara gaman að því sko.. ég er í kórnum(orkuverinu) í sýningunni. Svo skráði ég mig í söngvakeppnis hópinn hér á opnu vikunni, búið að vera fínt! og erum að fara með atriði í söngvakeppni framhaldsskólanna sem verður haldin í apríl! með Nönnu fremsta í flokki.....svo eru nokkrir dansarar og bakraddir, heljarinnar stúss í kringum þetta.
Námið gengur þokkalega, en svo eru ekki neitt rosalega góðar fréttir að segja frá því að hann Prins Tolgus er farin frá okkur. Þurftum að láta lóga honum, búin að vera mikil sorg hér á bæ vegna þess, en allir að jafna sig núna.....
Ööööhm..athyglisbresturinn er alveg að fara með mig stundum.. ég get gleymt mér svo klukkutímum skiptir að stússast í öllu og engu og svo fatta ég að ég er búin að missa af því sem ég var búin að ákveða að gera. Spurning um að fara að stilla klukkuna á símanum bara sísvona til þess að reyna að sigrast á þessu. hehe.
Er alltof ódugleg að hreyfa mig, miðað við vanalega, það er eitthvað sem ég þarf að fara að taka í gegn. En ég og hún móðir mín erum að fara að selja einhverjar vörur bæði snyrti;&heilsuvörur þannig að þá þurfum við að prófa allar vörurnar og kannski að það skili ekki einhverjum árangri.
Frumsýningin á leikritinu verður í apríl, svo ég hvet alla vini mína og famelíuna að kíkja hingað til Hafnar!!! langar að fá ykkur öll í heimsókn, þó svo að þetta sé langt í burtu og enginn sunnudagsbíltúr þá er vel þess verði að kíkja hingað á okkur:)
Ég fór í atvinnuviðtal á föstudaginn var á bæjarskrifstofunni. Er semsagt að fara að vinna með þroskaheftum sem einskonar iðjuþjálfi (held ég að það kallist) nauðsyn að fá smá aukapening fyrir svona eyðslukló eins og mig. Ekki alveg sú ódýrasta í rekstri.
Komið gott í bil....
- K
Hae!
Tjátjá...;) //meira seinna...
Karen
Stupid is just not knowing.
Horfði á rosalega áhrifaríkann þátt í sjónvarpinu í dag. Hann var tekinn upp á Indlandi í hverfinu Kallútta, öðru nafni ,,Rauða hverfið,,.
Við vesturlandabúar, sem fæddust inn í okkar menningu og velsældir gerum okkur ekki grein fyrir hversu margir lúta í lægri hlut víðsvegar í heiminum. Ég horfði á þennan þátt af miklum áhuga, enda hafa raunveruleika þættir löngum verið í miklu uppáhaldi hjá mér.
Þarna var verið að sýna líf þorps búa í sinni mynd. Krakkar allt frá fjögurra ára aldri eru látin þræla fyrir fjölskyldur sínar og vinna hörðum höndum langt fram á rauða nótt. Ganga ekki í skóla, eiga ein til tvenn föt til skiptanna og fá lítinn mat sökum peningaleysis foreldranna. Fjölskyldufólk í Kallútta hverfinu lifir á nokkrum rúbínum út vikuna. Oftar en ekki þurfa mömmur og ömmur að stunda vændi til að afla nokkurra rúbína sem kannski dugar út vikuna. Í Indlandi er ein mesta stétta skipting í heiminum. Fólk frá öðrum fjölskyldum mega ekki snerta fólk frá annarri með höndunum ef óvinskapur er ríkjandi, sem er oftar en ekki.
Það var enskur ljósmyndari sem fór til þessa þorps til þess að reyna að koma undir ákveðinn hóp krakka fótunum. Hún byrjaði að gefa þeim öllum myndavél og filmu/r. Sem þau tóku svo margar myndir , ótrúlega flottar, sem síðar meir voru sendar til Lundúna þar sem sett var upp ljómsmynda sýning til styrktar þeim og þeirra fjölskylda. Sýningin vakti mikla athygli. Sum þeirra komust í heimavista skóla til þess að öðlast menntun. En eftir allt af sjö til átta manna hóp var aðeins ein stelpa sem ekki var annaðhvort tekin frá skólanum aftur heim í vinnu eða fór sjálfviljug. Hún var ein sem ákvað að halda áfram námi. Og vegnar henni vel í dag. Restin fór heim og þar á meðal ein heim til sín þar sem ekkert annað beið hennar nema vændi og hörð lífsbarátta.
Þessi þáttur snart mig. Það er ekki hægt að segja annað en að maður er vanmáttugur gagnvart þessu. Þar sem að þetta er svo fjarlægt. En samt svo nálægt! Tökum höndum saman og styrkjum þessi börn.... það ætla ég að minnsta kosti að gera. Við erum að tala um mesta lagi þúsund krónur á mánuði og þá ertu að veita barni menntun, mat, föt! Sem er stórt. Margir skandinavíu búar taka því sem sjálfsögðum hlut að mennta sig. Það er það ekki. Það vantar ekki upp á getuna hjá flestum okkar, viljinn liggur hjá okkur. Framtíðin er það sem við gerum úr henni!!

Þessi mynd er tekin á fljótamörkuðunum í Thailandi þegar ég var þar. Við þessi skylirði lifir fólk á þessum stað. Svo þarftu ekki að keyra langt, þá ertu komin inn í ríkt hverfi, konungshvefið.

Gull og gersemar. Konungshöllin í Bangok -höfuðborg Thailands.
Sveitasælan tekin við...
Hef alltaf búið í borg, þó svo að Reykjavík sé ekki sú al stærsta þá er hún engu að síður geysileg miðað við smábæi, þorp úti á landi. Þetta er einfalt líf. Hér eru engin umferðarljós, stutt á milli staða, engir skyndibitastaðir, töluvert minni peninga eyðsla, mikil kyrð, sama sem engin mengun, lítil umferð, ein búð sem er opin til 7. á kvöldin, einn veitingastaður o.s.frv! .... þetta er ekki alveg sama taktíkin og fyrir sunnan. En ég kem alveg örugglega ekki til með að sjá eftir þessarri ákvörðun.
Svo byrjar námið fyrir alvöru á mánudaginn kemur.
Jólin koma, jólin fara..
Ég hélt að þetta árið yrði nú eitthvað minna pakka flóð en árin á undan.. þar sem að það styttist í tvítugs aldurinn, en nei svo var aldeilis ekki. Þetta verður meira með ári hverju ef eitthvað er. Ég fékk fullt af æðislegum nytsamlegum gjöfum ásamt miklum pening-gjafakortum... var akkurat rétt í þessu að koma úr kringlunni, keypti mér göngu skó.. fjallgöngu skó. Til að geta verið vel búin til fótanna í gönguferðum mínum um austurland næst komandi önn, með Prins í afturdragi.
Ég er búin að hugsa mikið um mikilvægi menntunar þessa önn sem ég hef verið að vinna eins og brjálæðingur. OK, maður á nóg af pening , kemst í helgarferðir hingað og þangað og getur lifað voðalega nice lífi, borðað skyndibita í hvert mál og gengið í ,,nýjustu tísku,, EN það er bara engan vegin þess virði þar sem að í nútíma þjóðfélagi eru ekki eins mörg tækifæri og fáir atvinnumöguleikar ef stúdentsprófið er ekki við hönd! Og málið er ósköp einfalt: Þú getur ekki gert neinar kröfur um laun, hærri laun, góð laun ef þú ert ekki með neina menntun að baki. Og fólk með stúdentspróf oftar en ekki sett í forgang þegar sótt er um starf. Þó svo! að það sé ekkert engilega neitt hæfara!! Ég er allavegana að reyna að finna minn farveg í lífinu. Og reyna að átta mig á því hvað á best við mig,hvar hæfileikarnir mínir liggja og hvernig ég get fengið sem mest út úr lífinu. Frekar mikil klisja? já veistu kannski.. en þetta er bara staðreynd:).
Árið 2007 í hnotskurn::::::
* Stundaði nám við Fjölbrautaskólann við Ármúla, vorönn.
*Byrjaði að starfa sem Hjúkrunar og mótöku ritari á heila-æða og taugaskurðdeil í Fossvogi. -Eitt það besta sem hefur hent mig. Mjög gefandi og algjörlega nýtt umhverfi og áttiði ég mig engan veginn á því hvernig þetta batterí virkaði. Og er ég ekki frá því að hjúkrun, læknirinn eða eitthvað heilbirgiðis tengt,heilli.
* Lítið gert um sumarið annað en vinna. Fór í tjaldvagns útileigu í Húsafell með Ingunni og famelí. Sem var einn af hápunktum sumarssins.
* Byrjaði fullt starf á Þjóðarbókhlöðunni. Vann þar alla daga og svo á spítalanum á kvöldin.
*Fór til Danmerkur. Í Nóvember. Það var geðveikt!!:)
*Kynntist frábæru fólki og náði að safna eitthvað takmarkað að pening:S..hehe
---Þetta var árið 2007 í algjörri hnotskurn!!---
Markmið 2008::::::
* Stunda skólann vel.
* Fara til Colorado í heimsókn.
* Tvítugsafmæli...? fullt af þeim.
* Kynnast sveitalífinu í sinni mynd.
* Annað nokkuð óraðið, þannig að spennandi ár í vændum.
Mun blogga hér um ferðir mínar austan heiða.
Þakka allt gamalt og gott.
Kv, Karen=)
Hola putas
Jæja! Segiði mér svo að það sé ekki kominn tími fyrir blogg. Verð að drita einhverju hér inn þar sem að tvær af mínum lang bestu vinkonum búa ekki bara í öðru landi heldur annarri heimsálfu.
Vinnan er komin á fullt. Vinn alla daga í vetur til 8+ aðra hverja helgi. Dugnaður í stelpunni! En verð að ná að safna nógum pening til að geta farið í heimsókn til Colorado og safnað fyrir skóla.
Ég er búin að komast að því að skyndibita matur er stórhættulegur. Þá á ég ekki við að um of margar kalóríur sé að ræða! Heldur peningurinn sem fer í þetta. Þennan mánuðinn er ég búin að eyða 20.þúsund krónum í drasl mat og sælgæti og um 30. þúsund í bensín! Þetta er náttúrulega ekki hægt.
Annars er allt mjög gott að frétta af mér=o)
Sæl að sinni, njótiði helgarinnar og menningarnætur í tætlur. Þið eigið það skilið;)
rigningin heittelskaða
Ránkaði við mér í morgu um hádegisbilið leit út um gluggann og sá þetta dýrindis veður. Rigningu. Þannig er nú það að ég elska rigningu og rok og hef alltaf gert. Leyndardómsfullt veður. En sólin var fín þennan tíma og það hefur víst ekki verið svona mikil sól í júní mánuði í 120.ár á Íslandi!! En ég var allavega ánægð að fá smá rigningu svo ekki sé meira sagt.
Er í vinnuni... sumarið er búið að vera fljótt að líða. Kannski einum of. En það er víst tvennt sem við vitum fyrir víst í þessu lífi það er : Við deyjum öll einhverntíman & það ganga allir í gegnum einhverja erfiðleika, þó mismikla.
Búnir að vera margir skemmtilegir fjölskyldu hittingar upp á síðkastið. Og útileigur. Og mikið um bæjarrölt. Og mikið um chill og langa bíltúra. Og svo mætti lengi telja.....
Afmælisdagurinn minn einkenndist af vinnu (8-8)... pökkum, uppáhalds kökunni minni í heiminum ala amma og skreytti hún hana með tölustöfunum 19... sem voru bláber... fallegu korti og afmæliskveðjum. Ekki hægt að kvarta.
Ég er svona fyrst núna að átta mig almennilega á því hvað er að vera fullorðin. Sjá um sig sjálfur. Það er heldur betur margt sem að þarf að huga að. Bílatryggingar, bensín, matur, húsnæði... "bara" þessir hlutir vega stórt þegar kemur að peningum. En peningar eru ekki allt. Þó mikið. En það deyja víst allir og ekki fara peningarnir með manni í gröfina þannig að það er allt í lagi að slaka aðeins á og lifa bara í núinu og slaka á græðginni sem virðist vera að tröllríða öllu...þessa dagana.
Framundan er annars vinnan, kveðjuteiti fyrir Ingunni sem er að yfirgefa klakann og fljúga á vit ævintýranna - hennar verður sárt saknað, útileiga og fleira !
Annars bið ég ykkur bara vel að lifa =)
Sommer loving!
Er í vinnuni í góðu yfirlæti.. ekkert að gera á föstudögum þá er upplagt að skella inn einu stykki bloggi.
Ég var lukkunnar pamfíll í fyrradag þegar hann afi var svo elskulegur að gefa mér bíl... og ekki þann fyrsta heldur annan á lífsleiðinni=) kóngablá mazda ... rosa fínn
Í vetur flyt ég til danmerkur í Nordjyllandsidræthojskole.. getið chéckað á skólanum á www.nih.dk ;)!
Í kvöld erum við að fara að grilla í heiðmörk við vinirnir þaðan liggur leiðin svo í party til Brynju=)
Í gær bárust mér þær gleðfregnir að ég fengi að hafa íbúðina hans afa í mánuð, hann er í Víetnam þannig að frá og með deginum í dag er ég ein heima í mánuð!! það er ekki slæmt.. þurfti á þessu að halda að fá smá space:)
Annars leikur sumarið alveg við mann, búið að vera afríku veður síðastliðna daga og er maður orðinn alveg smá brúnn !
En nóg af mér í bili...... njótiði ykkar og góða helgi

